چه رفته است که صبحی دگر نمی آید"شب فراق به پایان مگر نمی آید؟ "کجاست اهل دلی تا دعا کند، قدری که از دعای چو من هیچ اثر نمی آیدهزار مرتبه در را زدم ولی افسوسکسی به دیدن من پشت در نمی آیدنسیم های فراوان رسیده تا کنعانولی ز یوسف من یک خبر نمی آیدز غربتم چه بگویم؟که سایه ام حتیگذشته از من و از پشت سر نمی آیدهنوز می طلبد قلب من تو را ای عشق اگر چه از تو به جز دردسر نمی آیددرخت خشکم و می دانم اینکه در آخربرای دیدن من جز تبر نمی آید. "رضا خادمه مولوی"

ﺩﻟﻢ ﮐﻪ ﻫﻮﺍﯼ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﺭﺍ ﻣﯿﮑﻨﺪ

ﻣﯽ ﺁﯾﻢ اینجا

ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ مینویسم

ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﺨﻮﺍﻧﻰ

ﺍﻣﺎ ﺣﯿﻒ .........!

مهربانی کن… مهربانی ساده است، ساده تر از آنچه فکرش را بکنی ؛ کافی است به خودت ایمان داشته باشی و به معجزه مهر .. کافی است به دستهایت فرمان دهی تا به جای تنبیه،آرام بر سر کودک سرکش کشیده شوند و موهایش را قلقلک دهند … کافی است به چشم هایت بیاموزی که چشم آیینه روح است ،و عشق و مهربانی را می توان با نگاه در تمام عالم پراکند … کافی است به دلت یادآوری کنی همیشه دل هایی هستند که درد امانشان را بریده و احتیاج به همدلی دارند …